Ergens in jouw organisatie heeft iemand de pet “data steward”. Oh ja, en vergeet de “data eigenaar” niet. Wat er bij hoort, is een stuk minder duidelijk. Hoeveel tijd deze mensen besteden aan deze petjes is al helemaal niet doordacht.
Goh.
Een pet zonder hoofd
De meeste data governance-rollen worden ingevuld met de beste bedoelingen. Iemand met affiniteit voor data, bereidheid om er tijd in te steken, en een vage opdracht om “iets te doen met datakwaliteit”. Wat ontbreekt, is het stuk dat het verschil maakt: mandaat.
Zonder mandaat is een data steward een adviseur die niemand hoeft te volgen. Een data eigenaar die over lucht verantwoording aflegt. Een stuurgroep die vergadert, maar geen stuur heeft. Een roepende in de woestijn.
De pet is uitgedeeld. De rol of functie niet.
Iedereen heeft al een pet
Het probleem is niet dat organisaties datakwaliteit niet serieus nemen. Ze nemen het serieus op de manier die het minst kost: een titel uitdelen alsof het een kadootje is.
Een titel kost niets. Een mandaat kost positie, prioriteit en de bereidheid om iemand echt te laten ingrijpen. Iets waar je over moet nadenken en ook op aangesproken kan worden.
Zolang dat gesprek niet gevoerd wordt, verandert er weinig. De data steward stuurt mailtjes. De data eigenaar wordt uitgenodigd voor vergaderingen. De inzichten en rapporten blijven zich opstapelen.
Wat er verandert als je het wél serieus neemt
Zie het Gegevens OpperHoofd niet als nieuwe functietitel. Het is een beschrijving van wat de rol werkelijk inhoudt: iemand die bovenaan staat als het om data gaat, die richting uitzet, besluiten neemt en anderen daarop kan aanspreken.
Zodra je iemand dat mandaat geeft, gebeuren er dingen. Definities worden vastgesteld. Prioriteiten gesteld. Mensen aangesproken op wat ze met data doen. Dat voelt ongemakkelijk, en toch werkt het.
Het G.O.H.-moment
Er is een moment in elke organisatie waarop het kwartje valt. Niet als een consultant zijn zoveelste slidedeck afrondt, niet als de nieuwe tool wordt uitgerold. Het valt als iemand voor het eerst zegt: dit gaan we anders doen, én iedereen weet dat diegene dat ook kan waarmaken.
Goh, er is iemand die het echt doet.
Die momenten zijn helaas zeldzamer dan ze zouden moeten zijn. Waarom? Omdat mandaat formaliseren een gesprek vraagt over een onderwerp dat van nature ongrijpbaar blijft.
De functie die niemand wil geven
Organisaties weten stiekem wel dat datakwaliteit aandacht vraagt. Ze weten ook, al dan niet bewust, dat echte verandering weerstand oplevert. Een G.O.H. die zijn werk goed kan doen, raakt aan processen, systemen en gewoontes die mensen prettig vinden zoals ze zijn.
Goh. Dus toch een G.O.H.
Een nieuw platform maakt het altijd weer technisch, een meerjarig programma verlegd maakt dat je onvoldoende naar het hier en nu kijkt. De stap van probleem naar oplossing is kleiner dan hij lijkt. Een persoon, een functie, een mandaat.
Iemand die de kar trekt. Bij wie de verantwoordelijkheid écht ligt. Iemand die, als de remblokken van kurk zijn, niet naar huis gaat maar stopt en terugloopt.
Goh. Dat zou helpen.
Meer weten over datakwaliteit? Volg Ruud op LinkedIn voor updates over data. Lees ook onze andere blogs op MAD-Quality.